Als makelaar of taxateur wordt u aan strenge eisen onderworpen inzake her- en bijscholing. Ik hoor daar soms wat gepiep en gekreun over, maar volgens mij zijn de meeste collega’s heel content hiermee zolang de onderwerpen maar boeiend zijn en toegevoegde waarde hebben. Als men naar huis gaat met het gevoel iets te hebben geleerd, is mijn ervaring dat men dit op op prijs stelt. Bijscholing. Ik heb hier zelf ook mee te maken.
Ketenintegratie
Erger nog, ik heb hem tweezijdig. Ik ben (nu nog) BIG geregistreerd, dit vanuit mijn opleidingen toen ik begin 20 tot 28 was. Om mijn registratie om in ziekenhuizen en instellingen te mogen werken moet ik elk jaar iets van 250 uur bijscholen. Ingevoerd sinds 2009. Gaat mij niet lukken, ik raak mijn BIG registratie dus volgend jaar, 2011, kwijt. Daarnaast ben ik ook nog bedrijfskundige, ook hieraan worden interne eisen gesteld vanuit mijn oude opleidingsinstituut. Ik mocht een stuk publiceren inzake ontwikkelingen.
Makelaars
In alle takken van sport zien we dat er ketenintegratie plaatsvindt. Horizontaal, verticaal, al dan niet via diversificatie, het gebeurt gewoon. Albert Heijn gaat computers verkopen. Intratuin kleding. Maar ook in ons vakgebied. Woningcorporaties nemen makelaars in dienst. Financiers nemen taxateurs in dienst. Projectontwikkelaars gaan zelf verkopen. Iedereen doet aan ketenintegratie. Maar de makelaar, die blijft bij zijn onafhankelijkheid. Deze blog dus even niet als directeur van VastgoedPRO, maar als bedrijfskundige. Wat ik nu stel is geheel mijn academische privé mening en absoluut geen standpunt van onze organisatie. Waarschijnlijk zelfs integendeel.
Kansen
Als je een thesis schrijft moet je prikkelen. Moet je discussie opwerpen. Wat ik nu dus doe. Komt ie. Ketenintegratie in de makelaardij is een verrijking voor het vak. Als de makelaar een directe financiële prikkel heeft bij verkoop, zal de prijsrealisatie beter zijn. Voor zover ik weet, is het verbod op handel ingesteld in de tijd dat er nog sprake was van tweezijdigheid. De makelaar ontving penningen van zowel de koper als de verkoper. In vele landen nog steeds het geval. Dan dient onafhankelijkheid, al dan niet bezworen via de rechtbank, een groot goed te zijn. Maar tweezijdigheid is al jaren passé. Toch is de makelaar nog steeds niet betrokken bij het risico. Het risico ligt geheel bij de opdrachtgever. Het enige risico wat de makelaar heeft, is iets meer of iets minder inkomsten. Maar 1.8% meer/minder inkomsten ten opzichten van de verkoopprijs of 100% meer/minder resultaat bij verkoop, dat is een verschil.
Consumenten
Niet doorvertellen dat het van mij komt, maar consumenten zien dit ook. Wat is er op tegen om eens een experiment te doen? Ik noem maar iets. Consument A wil zijn huis verkopen voor €200k. U zegt akkoord, dat lukt me. Hier heb je €200k. Voor elk bedrag wat ik verkoop boven de €200k krijg jij 30% en ik 70%. Als ik mijn huis zou verkopen, zou ik die deal aangaan. Ik zou mijn huis laten taxeren door een echt onafhankelijke taxateur. Op basis hiervan zou ik de makelaar de opdracht geven. De echte taxateur, geen modelwaardeboer of taxatiebureauschuiver, zou een echt advies geven. De makelaar loopt vervolgens een risico, maar vormt wel een onderdeel van de keten, verder dan voorheen. Ketenintegratie. Voordeel voor de makelaar, voordeel voor de taxateur, voordeel voor de consument. Modelletje bedrijfskunde, gevalletje theorie als discussiepunt, maar ik ben zelf van mening dat het concept niet slecht is.
Nyenrode
Ik ga het inbrengen bij mijn clubje om bij te blijven. Punten voor mijn bijscholing, concept buiten mijn werk om. Maar mijn club kennende zijn er altijd jongens en meisjes die concepten oppakken en in praktijk brengen. Kansen en bedreigingen….
Ed
http://www.vastgoedpro.blogspot.com/
