Ik weet niet of u al de laatste uitgave van het vakblad Vastgoedheb mogen consumeren? Wij krijgen dit altijd een paar dagen voordat deze op de deurmat valt bij uw kantoor c.q. domicilie. Er staan dit keer een aantal interviews in met dames en heren (eigenlijk alleen heren) die er voor kiezen om geen lidmaatschap bij een brancheorganisatie aan te vragen.
VrijheidMag ik daarop reageren? Even niet vanuit defensief, ik respecteer een ieder zijn mening, maar vanuit een academisch model. Dus totaal niet geheel gericht op deze ‘vrije jongens’, maar meer om de casuïstiek . Mijn uitgangspunt in mijn betoog is tweezijdig. Enerzijds maatschappelijk verantwoord ondernemen. Anderzijds, professionele verantwoordelijkheid .Loopt u een stukje met mij mee het donkere bos in en mag ik uw hand vast houden?
MVOAls u uzelf als professional serieus neemt, kunt u mij dan één reden noemen waarom u zich wenst te onttrekken aan collegiale toetsing, tuchtrecht, kwaliteitsbewaking en deskundigheidsbevordering? Als u zich aansluit bij VastgoedPRO of één van haar collega organisaties als VBO en NVM, dan stelt u zich hier voor open. Dan geeft u aan, dat u bereid bent de toets ter keuring te willen en durven doorstaan. Wij allen hebben ons gecommitteerd aan onderwerping van beslechting van klachten en geschillen door een onafhankelijk instituut, SGC, waarin onder andere VEH en Consumentbond toeziet op onze dienstverlening. Erger nog, wij staan garant voor nakoming van gedrag van onze leden. Ethisch, normatief en financieel.
MeerBeter nog, door lid te zijn bij ons of onze amices, geeft u aan bereid te zijn om transparantie en inzage te geven in uw werkprocessen. U bent bereid om uw bedrijfsmatige data uit te wisselen, gebruik te maken van juridisch getoetste documenten en zich te confirmeren aan een Erecode. Alle voornoemde argumenten, noem mij één reden waarom iemand dat niet zou willen? Kosten? Ga weg, kwaliteit kost geld. En waar praten we nou over? De gemiddelde makelaar of taxateur geeft per dag meer uit aan koffie, benzine of sigaretten dan aan VastgoedPRO. Ons lidmaatschap kost welgeteld €4.52 per dag. Als je dat als ondernemer te duur vindt, ben je geen klant waard. Een bedrijf wat geen 5 euro per dag over heeft voor kwaliteit? Mij niet gezien als klant.
VerantwoordelijkheidDaarnaast, al die free riders, die profiteren natuurlijk wel van alle kennis en kunde die wordt ontwikkeld over de ruggen van de collega’s die wel bereid zijn om verantwoording te dragen. Dat jongens en meisjes, zonder enige opleiding en ervaring, de gelukszoekers, zich niet kunnen aansluiten, dat is goed. Dat zijn de paria’s in ons vak, de kwakzalvers, de profiteurs van de afschaffing van de titelbescherming. Die mogen niet eens op de parkeerplaats van mijn kantoor staan wat mij betreft. Maar de echte professionals, gecertificeerd bij SCVM of VastgoedCert, die niet bereid zijn om zich te onderwerpen aan enige vorm van regulering of toezicht?
GeluidIk lees hun bericht, ik zie het interview. Natuurlijk zit daar een onopgeleid persoon tussen, zonder enige geformaliseerde kennis en kunde. Ik zeg niet dat die mijnheer slecht is of slecht werk levert. Ik ken ook alternatief genezers met zeer tevreden klanten, die het hebben overleefd. Niet dankzij, maar ondanks. Maar echte professionals, die menen anno 2010 maling aan alles en ieder te hebben en hun eigen regels te kunnen bepalen? Brrrrr
Ed
Geplaatst in Uncategorized | Geen reacties »
Gelezen in Themabericht 2010/19 van Rabobank:
Jurgen Hoogendoorn van het Amsterdamse Ontwikkelingsbedrijf stuurde het rond. Themabericht van Rabobank. Over de Triple P Monitor. Het gaat om het meten van duurzaamheid in een regio. Het regioteam van de Utrechtse bank (directoraat Kennis en Economisch Onderzoek) heeft een instrument ontwikkeld om de kwaliteit van de leefomgeving te meten, onderscheiden naar een sociaal, economisch en ecologisch deel, oftewel People, Planet en Profit. De duurzaamheid op deze drie thema’s, aldus het Themabericht, wordt gemeten aan de hand van twaalf eigenschappen die op hun beurt zijn gebaseerd op 45 kenmerken. De finale score is het gemiddelde van de scores op de drie dimensies. “Zo kun je in één oogopslag zien in welk opzicht de regio duurzamer of juist minder duurzaam is dan de rest van Nederland.” Welke Nederlandse regio scoort het hoogst? Het is de regio Haarlem. De regio Den Haag staat op twee. Op drie staat Groot-Amsterdam. Op vier Utrecht en op vijf Leiden en Bollenstreek, uitgezonderd Den Haag allemaal gelegen in de noordelijke Randstad. “Opvallend is dat drie van de vier grootstedelijke regio’s in de top vijf van de ranglijst staan.”
Ook verderop constateert de bank “dat de meeste regio’s die hoog staan in de Triple P-ranglijst in de Randstad liggen.” Volgens de bank is Utrecht de duurzaamste regio omdat deze regio niet alleen hoog scoort, maar ook nog eens een gunstig evenwicht kent tussen de drie P’s. Ik zou zeggen dat de hele noordelijke Randstad het duurzaamst is, want met die onevenwichtigheid van Haarlem en Groot-Amsterdam valt het reuze mee. Alleen Leiden en Bollenstreek scoren qua Planet laag. Maar dat komt door het gif van de bollenboeren. En de iets lagere score op Planet van Amsterdam en Haarlem komt vast en zeker door Schiphol. Hoe dan ook, de grote steden van Nederland zijn duurzaam. En Utrecht is het San Jose van de Amsterdamse metropool. Rabobank levert het bewijs.
Geplaatst in Nederland, benchmarks, duurzaamheid, grote steden | Comments Off
donderdag, 2 september 2010, 9:23 - Door: Claudia Umlauf, Vereniging Eigen Huis
Vandaag kunnen onze leden genieten van het gerestylde
Eigen Huis Magazine. De veranderingen vallen samen met de introductie van onze nieuwe huisstijl, binnenkort gevolgd door een nieuwe website. Reden tot vreugde, maar in de hectiek van verandering gaat er wel eens iets mis. Zo staat vandaag in het vernieuwde Eigen Huis Magazine te lezen dat in de eerste helft van dit jaar 600.000 huishoudens een beroep hebben gedaan op de
Nationale Hypotheek Garantie. Dat klopt niet.
In de eerste helft van 2010 zijn 60.000 hypotheken met NHG afgesloten. En er zijn 600 verliesdeclaraties ingediend als gevolg van een restschuld bij gedwongen verkopen. Het zetduiveltje heeft dus flink toegeslagen in Eigen Huis Magazine. De nullen van 60.000 en 600 zijn gecombineerd en vormen zo een onzinnig bericht. Onze verontschuldigingen daarvoor. Aan de lezer én aan de NHG, met wie Vereniging Eigen Huis een voortreffelijke relatie onderhoudt.
Misschien was het ook wel een beetje een kwestie van wishful thinking, 600.000 huishoudens die in een gegeven jaar de weg vinden naar de Nationale Hypotheek Garantie. Want dat heel veel huizenbezitters zo verstandig zijn in een stagnerende woningmarkt een hypotheek met NHG-garantie afsluiten, is uiteraard een ontwikkeling die ik toejuich. Het bewijst dat de NHG steeds meer een marktstabiliserend instrument is. Binnen de NHG-kostengrens van 350.000 euro wordt op dit moment bijna 80% van de aankopen van woningen gefinancierd met NHG. In de afgelopen jaren was dat gemiddeld 50%.
Ook hypotheekverstrekkers zijn gebaat bij de hogere NHG-grens, omdat de terugbetaling van de hypotheek bij gedwongen verkoop – onder voorwaarden - wordt gegarandeerd door een waarborgfonds. Vereniging Eigen Huis dringt al sinds het begin van de crisis aan op maatregelen die een stimulerende werking hebben op de woningmarkt. De vereniging is daarom blij dat het kabinet heeft besloten de kostengrens van 350.000 euro ook voor 2011 te handhaven. Samen met de andere maatregelen die het demissionaire kabinet heeft afgekondigd, waaronder een verlaging van de BTW op verbouwingen, krijgt de woningmarkt een broodnodig steuntje in de rug.
Samenvattend doet het ons deugd dat steeds meer huizenkopers de weg naar de NHG weten te vinden. Maar het is natuurlijk de failliet van de NHG als 600.000 huishoudens inderdaad een beroep doen op de garantie door bij het instituut aan te kloppen om hun restschuld dan maar over te nemen. In dit ondenkbare geval geval zou de Nederlandse woningmarkt in een rampenscenario zitten en de Nederlandse economie zou op sterven na dood zijn. Zeg maar dood.
Marlies E.C. Pernot is algemeen directeur van Vereniging Eigen Huis
Geplaatst in Marlies Pernot, Woningmarkt, nhg, rectificatie | Comments Off
Wie in de corporatiesector niet al te malle sprongen doet en dicht bij de kern blijft, houdt eigenlijk altijd wel geld over om de goede dingen te doen. Keukens vervangen, douches opknappen, een speeltuin helpen inrichten. Het zijn de simpele dingen die het leven van veel huurders kunnen veraangenamen en niet per se veel geld hoeven te kosten.
Kern is eigenlijk dat je de kasstromen goed in de gaten houdt. Waar komt het geld vandaan en waar gaat het naar toe; het leven kan zo simpel zijn. Iets meer complex wordt het als je ook weet hoeveel geld er van links naar rechts schuift. Helemaal gelukkig wordt een organisatie als dat type gegevens voor de toekomst bekend is en gepland kan worden. Ultiem eindpunt van het geluk is de contante waarde berekening van al dat moois. Dan weet je wat de waarde van geld in de toekomst `nu’ is.
Nou ben ik geen hoogvlieger, dus ik heb er een paar jaar over gedaan om dat stadium van inzicht en geluk te bereiken en wel op eigen kracht welteverstaan. Dus achter de computer zitten, sommetjes maken, formules bouwen en weten wat de parameters doen met de einduitkomst. Tot slot nog even laten checken door echte rekenmeesters om te weten dat er geen onzin staat.
Volkshuisvesting draait om kasstromen en veel leiders in de sector weten dat, hebben het erover, maar kunnen er niet mee omgaan. Laat staan dat ze de sommen zelf kunnen maken. Zo kon ik dat recent ervaren toen een collega een prachtige som liet zien, gemaakt door een medewerker van hem. Zelf wist hij niet hoe het werkte, maar het zou wel klopppen. Hij zat er flink naast toen we de sommen gingen overmaken en het had niet veel gescheeld of er waren besluiten genomen op basis van die sommen.
Al tijden vraag ik me af waarom er bij aanstellingen niet even een klein testje wordt afgenomen en desnoods een potje Monopoly wordt gespeeld. Dan weet je niet alleen of iemand met geld kan omgaan, je leert ook nog veel over het karakter van de mens in kwestie. Het voorkomt dat er mensen aan het roer komen met eigenschappen die niet stroken met de aard van het gewone zaken doen.
Geplaatst in Uncategorized | Geen reacties »
Het Planbureau voor de leefomgeving heeft onderzoek gedaan naar verhuisbewegingen in de grote steden. Het persbericht spreekt van twee inzichten. Ten eerste blijkt dat herstructurering leidt tot meer gemengde wijken. Ten tweede treedt binnen de steden segregatie op door verhuizing van hogere inkomens naar de nieuwbouwwijken naar de stadsrand.
Iedereen die wel eens in een herstructureringswijk of nieuwbouwwijk komt, kan deze inzichten ook met eigen ogen zien. Maar het is fijn dat het Planbureau dit met wetenschappelijk onderzoek bevestigt. Het blijft echter niet alleen bij deze constateringen. Het Planbureau pleit er voor om bij de verstedelijkingsafspraken tussen Rijk, provincie en steden de problematiek aan elkaar te verbinden. Het is een goedbedoeld advies dat doorslaat in de gedachte van een maakbare samenleving, in dit geval de woningmarkt. De woningmarkt is mede verstopt door de overload aan overheidsbemoeienis. Het verbinden van én herstructurering, én stadsuitbreiding, én verhuisbewegingen met én rijk, én provincie, én regio én gemeente is een monsterlijke doelstelling. Het kan niet anders opleveren dan een gordiaanse knoop.
Het is wellicht lastig te verteren voor een organisatie als het Planbureau voor de Leefomgeving, maar sommige leefomgevingen laten zich niet verbinden in een alomvattend plan. De herstructurering is bedoeld voor menging van wijken. Stadsuitbreiding is bedoeld om de hogere inkomens vast te houden in de stad. Soms wringt dat en dat is prima.
Tags: herstructurering, planbureau leefomgeving, segregatie, Woningmarkt
Geplaatst in Woningmarkt | Geen reacties »
Vanochtend had ik al vroeg een grommende en happende advocaat aan de lijn over een nog in te dienen klacht over een taxateur. De betreffende collega had te hoog getaxeerd (drie jaar geleden!) want het object bracht nu minder op. Er kwam een klacht aan en of ik er even voor wou zorgen dat deze persoon uit de club werd gezet, een beroepsverbod kreeg en dat de klacht op onze website werd gepubliceerd.
Tuut tuut tuutNou krijgen wij wel vaker dit soort berichten, maar doorgaans zijn het dan consumenten, particulieren die vanuit emotie reageren. Om van een advocaat te horen dat procesgang eigenlijk niet nodig is en dat het vonnis al geveld is door de tegenpartij, is toch echter wel bijzonder. De procedure maar even uitgelegd, SGC of tuchtrecht, claim met schade of niet, u kent het wel. In ieder geval ging het hier behoorlijk om wraak, want met alle naam en toenaam moest dit geval wereldkundig worden gemaakt.
InhoudNu zijn wij in deze eigenlijk geen partij en is het óf de SGC/SGB óf de tuchtrechter die hierin besluit en niet wij. Wij zijn hooguit executeur van het vonnis. Ook het wel of niet publiceren van een uitspraak is niet aan ons, dat besluit de commissie zelf. In heel uitzonderlijke gevallen, als er sprake is van belangrijke leermomenten kunnen wij overgaan tot geanonimiseerde casuïstiek vermelding, maar eigen rechtertje spreken in deze lijkt mij onnodig.
RechtsbijstandWat wel opvalt, is de juridisering van klachten. Was er voorheen vaak een consument die belde met een klacht of met boosheid, tegenwoordig valt al eigenlijk vrijwel direct drie kilo papier op de mat bij klachten. Vaak door een jurist van een rechtsbijstandsverzekeraar opgesteld, met al een waslijst aan eisen inzake de uitspraak. Doorgaans wordt altijd direct de doodstraf geëist, het kan niet zwaar genoeg.
UitsprakenIk vroeg mij af of het wenselijk is om al dit soort zaken te publiceren. In anonieme vorm zie ik daar geen probleem in. Maar met naam en toenaam? Heeft dat nut? Dient dat een doel? Wordt iemand daar beter van? Of is het alleen maar publieke wraak, pek en veren? Ik ben wel een voorstander van een soort van consumentenwijzer voor onze beroepsgroep, het delen van positieve en negatieve ervaringen. Linksom of rechtsom gebeurt dit toch al. In de kroeg, op feestjes, op sociale media, op de geen stijlen van de wereld. Maar om dat ook met tuchtrechtelijke uitspraken te doen? Ik weet het niet of we dat moeten willen. Voorlopig hoef ik die vraag ook niet te beantwoorden, zijn daar andere instanties voor. Maar de gedachtengang is wel goed om te doen.
Ed
Geplaatst in Uncategorized | Geen reacties »
woensdag, 1 september 2010, 10:59 - Door: Claudia Umlauf, Vereniging Eigen Huis
In uw belang denk ik voortdurend na over de
Nederlandse woningmarkt en hoe die beter kan. Al peinzend wil ik wel eens vergeten dat er ook elders in de wereld woningmarkten zijn, waar soms heel inspirerende dingen gebeuren. Zo verneem ik dat de Braziliaanse regering een miljardenplan lanceert om de komende jaren 3 miljoen betaalbare want gesubsidieerde huizen te bouwen om het woningtekort aan te pakken. Dit in het kader van het ‘Mijn huis mijn leven-programma’.
U leest het goed: 3 miljoen nieuwe huizen voor starters op de Braziliaanse woningmarkt. Al 410.000 mensen hebben een koopcontract afgesloten en het doel is één miljoen contracten tegen het einde van dit jaar. Dat is nog maar een begin, want Brazilië kent een immens tekort van 7,2 miljoen woningen. Dat is de totale Nederlandse woningvoorraad.
Niet alleen woningzoekenden, ook bouwbedrijven én toeleveringsbedrijven wrijven in hun handen om deze overheidsinjectie in de huizenmarkt. De toch al immens populaire president Lula da Silva zou zijn laatste ambtstermijn wel eens kunnen afsluiten als een levende legende. Dat ook het Braziliaanse bedrijfsleven juicht om deze overheidsmaatregel is interessant. De ingreep van president Lula da Silva is klassiek keynesiaans. In dit geval intervenieert de Braziliaanse overheid in de marktwerking op de woningmarkt, door met een betaalbaar aanbod van woningen de massale vraag tegemoet te komen.
Alhier is de Nederlandse overheid juist verworden tot de belangrijkste verstorende factor op de woningmarkt. Net als in Brazilië sluit ons huizenaanbod voor een groot deel niet aan op de vraag. En anders dan de Braziliaanse regering doet ons kabinet daar niets aan. Waar de Braziliaanse overheid de koopstarters grootschalig helpt, is de Nederlandse overheid veel te karig met startersleningen en koopsubsidies. Die maken voor onze starters vaak het verschil tussen wel of niet een eerste woning kunnen kopen. De zuinigheid van onze overheid is nog om een andere reden dom: koopstarters zijn de enige groep die een woning kunnen kopen zonder daarbij gehinderd te worden door een oude woning die eerst moet worden verkocht. Steun aan starters betekent dus het bevorderen van de doorstroming – door onze overheid zo gewenst, althans met de mond beleden.
Ik zal realistisch zijn. Gezien het economisch getij is het ondenkbaar dat er een Nederlandse miljardeninjectie komt in de woningmarkt. Ik en u mogen al blij zijn als een volgend kabinet de
hypotheekrenteaftrek ongemoeid laat. Wat acht ik dan wel haalbaar? Op de eerste plaats dat onze koopstarters op ruimhartige financiële ondersteuningsmaatregelen mogen rekenen. Want ook in Nederland is overheidsingrijpen gerechtvaardigd. Eigenwoningbezit in Nederland is weggelegd voor iets minder dan 60% van de huishoudens, terwijl meer dan 70% van de Nederlanders graag een eigen woning zou willen bezitten. Vereniging Eigen Huis ziet het als een belangrijke maatschappelijke opdracht om ook deze woonwens van circa een miljoen Nederlandse huishoudens dichterbij te brengen. Daarom wens ik een overheid met een ‘Braziliaanse’ dadendrang. Een beetje samba in de polder, dus.
Marlies E.C. Pernot, algemeen directeur Vereniging Eigen Huis
Geplaatst in Marlies Pernot, Woningmarkt, afschaffen hypotheekrenteaftrek, braziliaanse woningmarkt, eigenwoningbezit, eigenwoningbezitter, startersleningen, woningtekort | Comments Off
Gelezen in de Volkskrant van 2 augustus 2010:
Layar. Onthoud die naam. Het is een Amsterdams bedrijf, opgericht in 2009. Van de financiële crisis heeft het geen last. Het bedrijf houdt zich bezig met toegevoegde realiteit voor mobiele apparaten, zoals telefoons en tablet pc’s. De Volkskrant: “Wie via Layar door de camera van zijn telefoon naar de wereld om zich heen kijkt, krijgt via het beeldscherm van zijn telefoon aanvullende informatie.” Een van de oprichters, gefotografeerd in het Oostelijk Havengebied, belooft tegenover de krant nieuwe toepassingen die een ‘onderdompelende ervaring’ zullen genereren. Nu al is in eenderde van alle nieuwe smartphones technologie van Layar geïnstalleerd. Er schijnt in Amsterdam al iets van een industrie te ontstaan op het gebied van toegevoegde realiteit. “Al vierduizend bedrijven en ontwikkelaars, variërend van zolderkamerontwikkelaars tot multinationals, hebben inmiddels ruim duizend lagen gemaakt voor een platform en ze hebben er nog eens 3700 in ontwikkeling.” Zo opende een paar weken geleden het jonge bedrijf TAB Worldmedia in Amsterdam een eigen kantoor, als een van de eerste Layar agencies. Layar is een prime mover, dat is wel duidelijk. Er werken op dit moment 30 mensen. Ze verbranden allemaal geld van investeerders, maar winst zal er op termijn worden gemaakt.
Fascinerend is om te lezen dat Amsterdam volgens de oprichters een internationale hub is geworden voor creatieve techneuten. “Het is niet voor niets dat wij werknemers hebben rondlopen uit Spanje, Frankrijk, Argentinië, China, Amerika en Duitsland.” Amsterdam zou een aanzuigende werking omdat veel van de dingen die hier ontwikkeld worden ‘internationaal de kroon spannen.’ Over tien jaar, voorspellen de oprichters van Layar, zitten in de Nederlandse hoofdstad de echt grote bedrijven in de toegevoegde realiteitsindustrie. “Tegen die tijd exporteren wij onze kennis en openen we vestigingen in steden als New York en Tokio.” Technologie gaat via steden.
Geplaatst in amsterdam, creatieve industrie, economie, technologie | Comments Off
Hoopvol gejuich over de beeldbuis heden ochtend naar aanleiding van de stimulerende maatregelen die demissionair minister De Jager neemt inzake een zes tal onderdelen die van invloed zijn op de vastgoedmarkt. NHG grens, overdrachtsbelasting, nieuwbouwproject maatregelen, aftrek dubbele lasten, het kon niet op toen ik het eerste bericht voorbij hoorde komen. Dat is nog eens wakker worden dacht ik.
InternetDus gelijk op nader onderzoek en kijken hoe wij kunnen managen dat al die koopovereenkomsten deze week nog uitgedraaid kunnen worden. Ik zag al oververhitte koeriers met pakken A4 papier en tonercartridges heen en weer rijden naar VastgoedPRO kantoren, een automatiseringsafdeling met schuim op de lippen door overbelaste systemen en klagende leden die niet op tijd een afspraak konden inplannen bij notarissen. Helaas
NuanceDe maatregelen die genomen zijn, zijn goed, laat ik dat vooropstellen. In ieder geval vanuit een goed hart bedacht, en vanuit een goede lobby vanuit de bouwbranche. Alleen datgene wat wij hopen, wat wij beogen, gebeurt nu net niet. Maatregelen die de mobiliteit op de woningmarkt op gang brengen introduceren, dat mag er gebeuren. En dat is helaas nu net niet het geval.
GevolgNatuurlijk is het goed dat de NHG grens hoog blijft. Maar dat brengt weinig op gang. Natuurlijk is het goed dat mensen met twee hypotheken langer kunnen genieten van dubbele aftrek. Maar dat brengt niets op gang. Het verlengen van de periode van terugvorderen van overdrachtsbelasting. Maar daar gaan consumenten niet van profiteren, hooguit handelaren. Dat brengt de markt niet op gang.
VastEn dat geldt eigenlijk voor alle maatregelen. Het verzacht de pijn in het huidige lijden, maar het heeft vrijwel geen invloed op de mobiliteit. Op de vastgeroeste, op slot zittende markt. Nogmaals, goed voor de consumenten, goed initiatief, maar er is ook een keerzijde
BTWHet verlagen van het BTW tarief op manuren bij verbouw en renovatie. Goede maatregel, absoluut, voor de markt in zijn breedte, voor de aannemers in het bijzonder. Maar voor hen die nu een woning te koop hebben staan juist negatief. Huis net te klein: verbouwen wordt aantrekkelijker dan kopen, dus nog meer rem op de markt. En dat is jammer. Onze mening hierover was vandaag te horen op de radio en te lezen in de media. Bij deze nog even ons persbericht. Voor de economie goed initiatief, voor makelaars en taxateurs een gemiste kans
Ed
Persbericht VastgoedPRO BTW verlaging 31 augustus
Geplaatst in Uncategorized | Geen reacties »
dinsdag, 31 augustus 2010, 9:18 - Door: Bob Maas, woningmarktspecialist bij Vereniging Eigen Huis
De afgelopen weken mocht ik optreden in diverse media over onderwerpen die mij beroepsmatig zeer ter harte gaan. Dat had - althans wat mij betreft - alles te maken met het beeld dat al decennia lang in stand wordt gehouden en waarmee het eigenwoningbezit wordt neergezet als een soort ‘last’ voor de Nederlandse samenleving, door de wijze waarop er bovenmatig geprofiteerd wordt van de hypotheekrenteaftrek.
Grond als goudmijnHet eerste optreden betrof een opname voor een documentaire van de VPRO over de handel in bouwgrond. Een unieke kans om daarin het verhaal te doen over een aspect van de woningmarkt dat in politieke en wetenschappelijke kringen meestal zorgvuldig buiten beschouwing wordt gelaten. Het betreft de enorme opbrengsten die gegenereerd worden door de verkoop van bouwkavels voor koopwoningen. Ik weet bij lange na niet hoeveel, maar het moeten vele tientallen miljarden zijn die nieuwbouwkopers in de loop der jaren langs deze weg hebben bijgedragen aan de financiering van sociale huurwoningen, infrastructuur, allerhande buurtvoorzieningen en - via de algemene middelen van de gemeente - aan de realisatie van rondwegen, zwembaden, Noord-Zuidverbindingen en alle andere zaken waarmee wethouders over het algemeen mooie sier plachten te maken. Ook voor projectontwikkelaars is de grondhandel een goudmijn geweest.
PrijzenfestivalOverheden hebben deze goudmijn mogelijk gemaakt door het aanbod van bouwgrond - en daarmee ook het woningaanbod - schaars te houden, waardoor de prijzen vooral in de jaren ’90 enorm konden oplopen. De rijksoverheid profiteert nog steeds mee door over de koop-/aanneemsom van nieuwbouwwoningen nog eens 19% Btw te heffen. Ik heb al eens eerder betoogd dat huizenkopers door deze praktijken gedwongen zijn tot tienduizenden euro’s extra hypotheek te nemen om dit prijzenfestival te kunnen financieren.
Naar verwachting zendt de VPRO de documentaire over bouwgrond half september uit. Natuurlijk hoop ik dat het hele verhaal goed uit de verf komt. De bekwame mensen die daarmee bezig zijn vertrouw ik dat wel toe.
Rente als redmiddelEen tweede belangrijk media-optreden was
een eerste reactie die ik op de vroege ochtend moest geven aan BNR Nieuwsradio naar aanleiding van het CBS-bericht dat banken zoveel meer verdienen aan hypotheken. Ik heb daarbij de knuppel in het hoenderhok gegooid door namens
Vereniging Eigen Huis een verdachtmaking uit te spreken over het rentebeleid van de banken. Daarbij verwachtte ik eerlijk gezegd niet dat er zoveel tumult zou ontstaan. Het is immers niet de eerste keer dat wij hierover beginnen. Maar even later was overal in het nieuws te zien en te horen dat Vereniging Eigen Huis de banken verdacht van prijsafspraken. Nu hebben wij juist het woord ‘prijsafspraken’ niet in de mond willen nemen, maar een zekere mate van gedragsafstemming tussen de banken kunnen we - gegeven de omstandigheden – op dit moment niet uitsluiten.
Ook in dit geval wordt in feite misbruik gemaakt van het eigenwoningbezit door over de ruggen van de bewoners de kassen te spekken en in dit geval de opbrengst als redmiddel te laten dienen voor de bankbalans. Na een klacht van de Vereniging Eigen Huis heeft de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) te kennen gegeven dat er inmiddels een onderzoek loopt naar het rentebeleid van banken. Dat is bijzonder, want de NMa doet zelden een boekje open over lopende onderzoeken.
ZakkenvullersAls je je in dit soort zaken verdiept, ontkom je niet aan het idee dat eigenwoningbezit voor alle betrokken partijen de kip met de gouden eieren is. Gemeenten, woningcorporaties, projectontwikkelaars, banken en noemt u ze maar op; iedereen laaft zich aan de schier eindeloze inkomstenbron die het eigenwoningbezit tot op heden is geweest en eigenlijk nog steeds is. De individuele bewoner heeft geen verweer tegen de vele vormen van zakkenvullen. Hij of zij moet wonen en wil ook een woonideaal bereiken.
Alleen nu de kip - om maar in de beeldspraak te blijven - tijdelijk van de leg is, volgt een luid gekrakeel over wat er allemaal niet meer mogelijk is zonder de gouden eieren. Gemeentebegrotingen kloppen niet meer, de sociale huursector zit aan alle kanten vast, de bouwsector zit in de put en noemt u maar op. Het is een vreselijk lijden zonder een goed functionerende koopsector. Ik vraag me af wie nu nog durft te beweren dat het een goed moment is om de hypotheekrenteaftrek aan te pakken.
Geplaatst in Bob Maas, NMA, afschaffen hypotheekrenteaftrek, eigenwoningbezitter, koopwoningen, sociale huursector, woningcorporaties | Comments Off
Ik weet niet of u al de laatste uitgave van het vakblad Vastgoedheb mogen consumeren? Wij krijgen dit altijd een paar dagen voordat deze op de deurmat valt bij uw kantoor c.q. domicilie. Er staan dit keer een aantal interviews in met dames en heren (eigenlijk alleen heren) die er voor kiezen om geen lidmaatschap bij een brancheorganisatie aan te vragen. 
